Прашање за сите љубители на кучиња – дали ви се случило ова? Не можев да замолчам за таа грубост.

Не е прв пат некој да ме запре и да ми држи лекции дека треба да водам две деца за раце, а не за кучето, но првпат не молчам со насмевка.

Знаеш што, доста ми е! Доста ми е од старци кои си даваат за право да проповедаат, критикуваат и генерално да бидат паметни на улица без никој да ги праша. Често ме застануваат баби и дедовци со потреба да споделат со мене дека го „мачам кучето“ затоа што носи јака, а не околу телото, како и да ми кажат „како ги мразат сопствениците на кучиња кои шетаат и зборуваат на телефон, претпоставувам дека треба да уживаш со своето куче“…

Никој не ги прашува, ниту им застанува на патот, но мора да споделат мислење кое никој не го побарал! Имам чувство дека би зборувале на газ!

Елем, последениов пат ми беше преку глава. Морам да признаам, ме фати во тежок период, но бидејќи немаше поим каква реакција ќе наиде нејзиниот говор, можеби е подобро така – па следниот пат баба ќе размисли пред некому да му даде вербална дијареа.

-Подобро е да шеташ дете, отколку тоа куче, слушнав зад мене и штом се свртев здогледав суштество со лице на вештерка со количка за пазарење како мрзи се околу себе.

Како да ми треба нејзино одобрение за било што во животот, но ајде…

-Можеби ти е подобро, мене ми е супер, затоа не ти се мешам во животот, беше мојот одговор.

– Морам да се умешам! Вие младите станавте толку себични, секаде гледам само парови со жени, никаде нема деца, веќе никој нема да раѓа, ќе ни пропадне државата!

И само одеднаш почувствував ѕвонење во моите уши. Таа ја погоди целта, неколку од нив, а јас решив да си го одврзам јазикот…

– Имате ли деца? Внуци?

– Фала му на Бога што имам! Три деца и сега добивме внука!

– Ти честитам. Сега замисли ќерка ти наместо да се породи, седи дома со труднички стомак на 24 години, без да биде трудна и да чека да се отворат болниците за да може прво да оди на преглед. Нејзината кожа е сива до моментот кога ќе дознае дека има рак на јајниците. Итно оди на операција, а после тоа живее со огромна лузна на целиот стомак и веќе не може нормално да крева кола, а камоли дете. И сега, бидејќи не знае дали некогаш ќе може да има деца, дали ќе најде сопруг, се шета и ужива во оваа прекрасна сабота. И беше убава додека не дојде и не ја потсети на најтешката борба во животот, а некои битки се уште се водат…

– Прости ми драга, не знаев, извини, Господ да те благослови, рече бабата и се расплака.

– За џабе не велат „размисли, па кажи“, едниот никогаш не знае каков живот има другиот, а се надевам дека следниот пат ќе се воздржите од одвратни коментари што никој не ги побарал, здраво!

Можеби немаше потреба да и го кажувам сето ова, но ми е доста од повеќе прислушувања, коментари, непотребни критики и мислења за кои никој не се грижи. Овој одговор долго време ми крчкаше во главата и секој пат си го гризев јазикот… но не овој пат.

извор: zena-blic.rs